Nytt

3 days ago

Odd Nordstoga

Enno ei artig spelehelg over. Sandnessjøen, Eikhaugen , gamle ormelet og Neset på Rauland. No er det berre å glo i taket litt, før Operataket den 26. ... See MoreSee Less

Bilder fra Odd Nordstoga sitt innleggImage attachment

 

Comment on Facebook

Takk for flott konsert på Neset! 👍😊

Takk for dine gode låtar, tekstar, og forteljingar rundt songane dine. Du får meg alltid i godt humør 😊

3 days ago

Takk for i dag Odd❣️ fantastisk konsert på Neset Gard🍃🍁 ... See MoreSee Less

Takk for i dag Odd❣️ fantastisk konsert på Neset Gard🍃🍁

2 weeks ago

Vil bare med dette enkle bilde få takke for en kjempefin konsert/stund i Engerdal i går. ... See MoreSee Less

Vil bare med dette enkle bilde få takke for en kjempefin konsert/stund i Engerdal i går.

2 weeks ago

Jepp✌️ ... See MoreSee Less

Jepp✌️

2 weeks ago

Odd Nordstoga

Utruleg kjedeleg. SAS kansellerte, og me heiv oss rundt, raska saman bagasje og instrument. Køyrde som svin til Kjeller der to helikopter stod klare. Men dårleg vêr i vest, mørket, og manglande flystøtte på Hovden gjorde det umogeleg. Er på vegne av oss, Stageway og Blinkfestivalen veldig lei oss for at me ikkje kom til dei som venta i Sandnes. Det blir alltid konsert! Men i dag rauk den tesa for fyrste gong etter 25 år som musikar. Kan ikkje få orsaka nok! Me kom så langt som inn i helikopteret før nederlaget var eit faktum. ... See MoreSee Less

Utruleg kjedeleg. SAS kansellerte, og me heiv oss rundt, raska saman bagasje og instrument. Køyrde som svin til Kjeller der to helikopter stod klare. Men dårleg vêr i vest, mørket, og manglande flystøtte på Hovden gjorde det umogeleg. Er på vegne av oss, Stageway og Blinkfestivalen veldig lei oss for at me ikkje kom til dei som venta i Sandnes. Det blir alltid konsert! Men i dag rauk den tesa for fyrste gong etter 25 år som musikar. Kan ikkje få orsaka nok! Me kom så langt som inn i helikopteret før nederlaget var eit faktum.

 

Comment on Facebook

God helg ☺☺☺

Ses i Stavanger Konserthus i desember😉

God helg. 🎈🎈🎈

Ja, god helg!

Savne deg min venn

En gang på 25 er ikkje gale synst eg.God helg

😣😯🌩️🌫️🌪️

Takk for at de prøvde!!

Synd😀 rekn deg betre tid neste gong.

Håper du kommer tilbake til Stavanger eller et området rundt som Sandnes og holder ny konsert med de vanlige sangene dine en gang i fremtiden. God helg videre! 🙂 👍

livet er skikkelig hardt .....

Tips te neste gong: På Gardermoen æ Airwing eit hett tips. Dei flyg charter mæ 10-12 sæters propellfly ivi heile europa. Evt. ring meg, eg heve eindel kontaktar. I værste fall flyg me au charter mæ 737 i Norwegian på kort varsel om me heve fly å mannskap ledig der å då. Mæn prisen bli nøkk noko stiv fe nokon få personar 🙂

Velkommen en annen gang

Takk for at dere prøvde

Velkommen en annen gang

Været kan ingen gjøre noe med.Du kommer sterkt tilbake Odd Nordstoga 👍😍

Tusen takk for forsøket 👏🏻😊Så synd det ikkje gjekk. Håpe å høyra deg ein annan gong 👍🏻🎤🎼

Velkommen en annen gang- vi vil veldig gjerne ha konsert med deg i Sandnes🙂👍

Så da kunne du låne bort han her til Bjørn Eidsvåg? 😅 Håper alle transportmidler gjør sånn at du kommer deg til Tjøme på torsdag da 🤩🎶

+ View previous comments

Load more

Live

tekstar

Bio

Odd Nordstoga er fødd 10. Desember 1972 og vaks opp på garden Plassen i Vinje som yngst av fire sysken. I ungdomen var han aktiv del av det vitale folkemusikkmiljøet i Telemark. Som artist har Odd Nordstoga funne sin plass i krysset mellom populærmusikken og den norske tradisjonsmusikken. Han debuterte som plateartist med bandet Something Odd i 1997, for så i nokre år å drive meir med folkemusikken gjennom gruppa Blåmann Blåmann og i samarbeid med Øyonn Groven Myhren med prosjektet Nivelkinn som hausta spelemannspris for beste folkemusikkplate.

I 2004 slo han stort igjennom med plata Luring som ved hjelp av slageren «Kveldsong for deg og meg» selde heile 160 000 eksemplar. Etter dette kom plata Heim te mor med låtar som «Dagane» og «Frøken Franzen» omtrent på same tid som serien Jul i Svingen gjekk på NRK. Der hadde Nordstoga musikken saman med John Vinge. Same året spelte han også rolla som Fuglefanten i folkemusikkversjonen av Tryllefløyten som turnerte heile Noreg og Sverige. I 2008 gav han ut eit album bygd på tekstar av Stein Versto og Ragnar Hovland som fekk namnet Pilegrim. Ein ny stor kommersiell suksess kom året etter, då han i lag med Sissel Kyrkjebø gav ut juleplata Strålande Jul med ikkje mindre enn 350 000 selde eksemplar og 11 ganger platina trofè. Elias Blix-salma «Upp gledjest alle» derfrå er i dag med Nordstogas melodi teke opp i den nye salmeboka. Plata November kom året etter, og der er folkpreget for fyrste gong tona litt ned til fordel for eit litt mørkare og personleg landskap. Solsida av dette landskapet kjem til sin rett i neste plate Vaffelhjarte, som i sitt heile er inspirert av Maria Parrs bok og tv-serien med same namn. Songane «Bestevenn» og «Ein farfar i livet» herfrå står vel i dag som noko av det som har sett djupast merke frå Nordstogas hand. Vaffelhjarte vart feira med to utselde hus i Operaen og ein TV-konsert på NRK. Men noko Noregsturné vart det ikkje sett av plass til. Det var derimot planen heilt frå starten av på neste prosjekt. Igjen eit samarbeid med ein av Noregs store kvinnelege songfuglar, Ingebjørg Harman Bratland. Saman tok dei utgangspunkt i sin felles folkemusikalske oppvekst og laga plata Heimafrå for så å reise på turne i små grendehus, ungdomshus og liknande rundt i heile landet. 132 konsertar på tre kvart år blei det, og det heile avslutta med to fantastiske konsertar igjen i Den Norske Opera

I 2015 kom ”Dette landet”. Eit album spelt inn i Atlantis Studio i Stockholm med brødrene David og Ivar Vogt som produsentar. Plata fekk spelemannspris for beste tekstar det året. Tekstane var skreve av Odd sjølv, men med tre bidrag av Stein Versto. Plata førde til omfattande turnering og låtar som ”Dette landet”, ”Diesel og Bensin” og ”Kunsten å gå” har alle slege seg opp som store livefavorittar. Siste turnerunden for plata vart avslutta i Vinje seint haust 2016.

I februar 2017 gjekk Odd i studio att med sitt faste band dei siste åra: Torstein Lofthus på trommer, Tor Egil Kreken på bass, David Walumrød på tangentar og Øyvind Blomstrøm. Denne gongen gjekk turen til AmperTone i Oslo med Bård Ingebrigtsen som teknikar og coprodusent. Albumet viste seg å bli eit dobbeltalbum og når me skriv 27. september har det blitt gjeve ut 6 låtar frå dette prosjektet. Heile sulamitten kjem ut i februar og har fått namnet KLØYVD. Neste år blir eit aktivt år for Odd Nordstoga, såpass mykje kan ein lova.

The Early Years

Eg er fødd den 10 des. i 1972  som yngst av fire sysken. Dei andre syskena mine er Aasmund, Randi, Gunne og så meg til slutt.  Mor  mi heiter  Ellen og Far min er Olav. Eg har vel kome fram til at mi soge som vinbyggje i grunnen startar ved at mine besteforeldre kom til Rauland på 30-talet. Slik blei det vel litt raulending av mor mi. Far min var eldstemann på garden Plassen i Vinje grend. Og det var der eg voks opp etter at mykje vatn hadde runne ut i havet og ting hadde laga seg til at dei to altså blei gifte og slo seg ned og altså då fekk fire ungar inkludert meg.

Når eg var 8 år vart Vinje musikkskule skipa. Eg, som hadde prøva trekkspelet til syskenbarnet mitt, Irja, på Rauland, og fekk til ompa ompa på bassen ved fyrste forsøk, var derfor ”dømd” til å byrje med trekkspel. Læraren min var Erling Moen, og han er den eg lærde å spela trekkspel av.

Etter nokre få år der alle sat på kvar sitt rom og odla sine ferdigheiter på ulike instrument vart Vinje Junior Spelemannslag skipa. Læraren her var stort sett Stein Versto, men me spela også litt med Tarjei Romtveit minnest eg.  Reportuaret til juniorspelemannslaget var stort sett gamaldans, men av det reportuaret som er i hardingfeletradisjonen. Alt gjekk i E- dur, med ikkje mindre enn fire kryss, og det var ikkje moro for trekkspel, men det blei no ein vane.

På ungdomskulen byrja eg å spela gitar. Onkelen min budde i Geneve, og det var på ein tur dit at eg lærde av syskenbarnet mitt ”Six blade knife” med Dire Straits. I tillegg til 12 takterbluesen. Populærmusikken beit seg fast, og snart blei det i Juniorspelemannslaget utvida med ei bluesavdeleing. Snart blei, med bassist Hans Nesheim i spissen, også Gamlevegen blueslag starta. Det skulle bli eit ganske mykje brukt band til bryllup og festar og anna. Me heldt på heilt til eg reiste på folkehøgskule på Voss i 91.  Reportuaret vårt var alt mogeleg av popmusikk frå 60 og 70 talet. I frå Everly Brothers til The Waterboys. Me hadde ingen setliste og diskuterte oss fram til kva som ville vera beste trekk i høve til stemninga i salen mellom kvar låt. Nokon tydeleg profil hadde me ikkje. Men hadde ei eiga avdeling med gamaldans frå Juniorspelemannslaget, om det var det folket ville ha.

Voss folkehøgskule gjorde til at musikardraumen beit seg fast. Der blei bandet ”Det Norske” stifta. Namnet fekk me fordi me var det bandet på skulen som song eigelaga songar på norsk. (Det var stort sett dei same folka som var med i dei andre banda også)

Høgdepunktet i ”Det Norskes” karriere var på Kronstadfestivalen i Bergen, der me kom på tredjeplass. I BA skreiv Bård Ose at dette bandet burde få platekontrakt. Og derfor trudde me at me skulle bli store stjerner, blåsne opp av folkehøgskulens sjølvtillitspumpe som me var. Eg laga  to songar på folkehøgskulen. Det var ”Du er du” og ”Det som seiast om soli kan seiast om deg” To songar som neppe kjem til ein konsert nære deg.

Etter folkehøgskulen drog eg i militæret. Der gjorde eg som far min. Eg tok USK kurs i hærens sanitet. Mitt livs største kontrast til no var overgangen frå folkehøgskule til militæret. Så bar det til Bergen, for å treffe att dei eg hadde det så fint med på folkehøgskulen, som no gjekk på musikklina ved Bergen Lærarhøgskule. Åra i Bergen gjekk med til å bli lærarutdanna, samstundes som musikken tok stadig meir plass. Eg blei raskt shanghaia inn i ”Has anybody here seen Hank” med meg, Magne Tormodsæther og Geir Hansen.  Irsk musikk for alle penga. Og i starten var det veldig gøy. Men ein såg kanskje etterkvart at det beste var kanskje at The Pouges, Steely Dan og alle dei andre orginalene var betre enn kopien på luguber pub i Akersgata i Oslo og andre buler. I tillegg var eg med i studenteateret på Nygårdshøyden, me starta May Sissel band i lærarskuleklassa. Sistnemnde vart til Something Odd. Og siste året på Lærarskulen spelte me inn plate med same tittel. Der var det ein song som heitte ”Fuggel i karmen”, den fyrste songen eg hadde laga som folk ville høyre på av eigen fri vilje. Låten førde til platekontrakt med BMG og det blei ingenting av. Men har ein trua, så har ein trua. Eg let meg ikkje affisere nemneverdig av det, og heldt på. Helge Westbye kjøpte den neste plata vår, takka vera godt telefonarbeid av Geir Luedy. Den heitte Nordstoga, og ein soloartist var i emning.

På sida av dette held teg på med alt mogeleg anna. ”Fake it or leave it” med Kato Aadland og Knut Aafløy i spisen, skulekonsertar med min bror Aasmund, skulekonsertar med Øystein Fosshagen og mykje anna. Og det var det som skulle vise seg å vera vegen frametter. Me hadde diverse crossoverprosjekt med fokemusikk. Det viktigaste skulle bli Blåmann Blåmann. Der me på mange vis tok opp tråden frå folkemusikkmiljøet frå ungdomstida i Vinje. Ideen var rett å slett å sende unge folkemusikarar til Tyskland for å promotere Telemark som reisemål. Me spelte inn plate på Grappa og hadde ei karriere så ljos som berre det. Og så moro som me hadde det har eg aldri hatt det i musikkens teneste. Det hjelper med bra folk som ein kjenner med god sans for humor, og at ting ikkje går som det skal er jo det som lagar ei god historie. Slikt var det mykje av.

Så ringde Øyonn Groven Myhren og me starta med Nivelkinn, eit prosjekt som fekk både vanvittig bra omtale og spelemannspris. Så ringde Herborg Kråkevik, som eg kjende frå ei filminnspeling i 1991 – Det Rare.  Dermed hoppa eg på ”Edith og Eg” og kom i kontakt med manager Bjørn Nessjø.  Men personen som fekk samla musikken min saman til eit uttrykk som blei omfamna av alle. Det var Kåre Vestrheim. Eg spurde han og Geir Sundstøl, to skikkelsar eg såg veldig opp til, og så vidt hadde litt kontakt med, om å bli med å lage ei innspeling av nokre låtar eg dreiv på med.  Me drog til Bruket der Kåre hadde eit lite studio og var der i eit par dagar, finansiert av pengar eg hadde søkt om og fått. Det blei bra saker, og Kåre spurde faktisk om eg ville jobbe vidare med dette i Propeller med han som produsent. Platekontrakt hadde eg jo ikkje. Men Kåre hadde trua. Og det hadde Terje Pedersen på Warner også. Men det blei Universal som til slutt fekk kontrakta på dette, og takka for tilliten med å selge 160 000 eks av solodebuten min ”Luring”.  Ei plate som på mange vis er eit ganske så godt nedkok av alle mine sprik og krumspring i musikken fram til då, og den gav meg ei eiga stemme og heile landet å spela for.

Kontakt

Booking/Management:
Stageway
Sigve Presnes
sigve@stageway.no
+47 982 85 104

Presse:
Haaland, Eidsvåg & Strøm
Erle Strøm
erle@hes.no
+4799004303

Tekst